Son Zagreb günü

Zagreb’in ilk sabahında melegim, uyanan ama bir turlu yataktan kalkamayan anne ve babasının dikkatini çekmek ve güne başlamak için en az bir saat boyunca  uğraş verdi.

Önce sessiz sakin bekledi, acaba uslu cocuk olursa anne ve baba kendisini ödüllendirir ve kalkarlar mıydı.

Sonraki zaman dilimi şaklabanlık ve sevgi dolu geçti. Anne ve baba binlerce defa öpüldü, okşandı, kedi mırıldanmaları yapıldı.

Ama yok nafile. Anne ve baba, haftanın yorgunluğunu atmak için ve Zagreb’teki son günlerine başlamak için kalkmaya hic hazirlikli değillerdi.

Minik meleğimin son çaresi kalmıştı: anne ve babanın ayaklanması için gereken tüm ekipmanları hızlıca kendilerine vermek…
Enis Bora: baba av ( babanin gözlüğü getirilir ve babaya uzatılır)
Enis Bora : anne av ( annenin gözlüğü getirilir ve kendisine uzatılır)
Enis Bora : baba ayakabı giy ( babanın terlikleri getirilmiştir ve baba terliklerine uzanıp onları giyene kadara artan ses tonu ve ısrarcılık ile aynı cümle ardı ardına söylenir)
Enis Bora : anne ayakkabı giy ( yukaridaki satırlarda tarif edilen durum anne için geçerlidir)

Tum bu asamalar bittikten sonra can alici cümle kurulur:

“baba kak, anne kak”

Böylece son Zagreb gününe sabah 8’de gübeşimizle birlikte günaydııın…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: